‘Oneerbiedig’ blijkt veel meer te zijn dan een premisse zonder punch en een beetje licht woordspeling

0

Pauw Oneerbiedig begint met Mack (Colin Donnell) in het nauw, op de vlucht voor gangsters uit Chicago. Met miljoenen in een handbagage, vertrekt hij zo ver van de beschaving als Quantas hem kan dragen, op zoek naar 24 uur in vrede doden totdat Mackenzie Boyd (PJ Byrne) arriveert.

Na een dag in de lucht steelt deze vervangende predikant voor de outbackstad Clump prompt zijn geld en verdwijnt langs de Gold Coast. Achtergelaten met een slecht passende poef, een frauduleuze identiteit en Mackenzie’s bagage, moet de opgejaagde man het zien te redden in een stad die nog steeds internet via een inbelverbinding. Niet alleen het publiek kennis laten maken met een op de hoogte zijnde gemeenschap van excentrieke individuen in het proces, maar het aanbieden van een van de meest ontwapenende stukjes televisie in jaren.

Wat showrunner Paddy Macrae hier heeft gemaakt, komt neer op een vis uit het water-scenario, gekoppeld aan cultuurclichés. Na een grote entree te hebben gemaakt door de elektriciteitsleidingen van de stad uit te schakelen, is Mack bezig met het opsporen van Mackenzie en weinig anders. Lokale wetshandhaver Piper (Kylie Bracknell) is meteen achterdochtig, terwijl Peter (Wayne Blair) het plaatselijke welkomstcomité is dat er meer op uit is om deze dominee zich thuis te laten voelen.

Met zonovergoten stranden, basisvoorzieningen en een internetverbinding in een riksja die zijn eigen generator en verlengkabel nodig heeft, verliest Mack al snel zijn verstand. Wat houdt Oneerbiedig zo consistent boeiend komt neer op een begenadigd ensemble, dat zo uit een Taika Waititi-productie lijkt te zijn gestapt. Veel van hun humor komt voort uit interacties, tonale verbuigingen en relaxte reacties in tijden van crisis – het helpt ook dat de nieuwe bewoner van een andere culturele vlakte komt.

Voorbij is de directe toegang tot alles via cyberspace, alleen om het te vervangen door township-tradities en achterdochtige locals. Met subplots over tabakssmokkel, huwelijksrecepties en onbekwame criminelen die hun territorium behouden – Oneerbiedig heeft veel meer dan alleen een verkeerde identiteit om het publiek geïnteresseerd te houden.

Er is een charmante Op jacht naar de Wilderpeople sfeer die de komische misdaadcapriolen doordringt, en onthult dat deze lokale bevolking niet alleen slim is op hun eigen manier, maar ook wereldwijs is op manieren die stedelingen zoals Mack misschien over het hoofd zien. Afgezien van het bewegwijzerde stereotype van levenslessen, dat deze crimineel onvermijdelijk zal veranderen in een goedhartige ziel, is er nog iets anders dat het publiek zou moeten herinneren aan een eenvoudiger tijd.

Hoe graag deze geboren en getogen inwoner van Chicago ook hunkert naar communicatiesnelwegen, het gedwongen isolement zorgt ervoor dat hij alles wat hij belangrijk vindt opnieuw evalueert. Er kunnen tijden zijn dat zijn gewiekste criminele achtergrond en scherpe vechtkunsten hem tot een held voor deze mensen maken, maar op zijn beurt is hun invloed op hem om die lagere instincten te beteugelen wat zorgt voor Oneerbiedig met zijn diepte.

Of hij nu langzaamaan het respect van politieagent Piper aan het winnen is door willekeurige daden van medeleven, of een huwelijksreceptie van de ondergang redt, Mack begint zijn situatie langzaamaan steeds meer te waarderen. Zelfs wanneer Mackenzie zijn uitvlucht helpt via een oortje midden in een Zumba-les, is het onwaarschijnlijk dat het publiek iets anders voelt dan empathie voor deze frauduleuze pastoor.

Dat is de truc die dit Peacock-origineel consequent uithaalt, aangezien afleveringen naadloos in elkaar overvloeien, terwijl deze twee acteurs hun eigen unieke dubbele act creëren. De eerste is zo opgewekt en gesterkt door zijn herwonnen vrijheid, dat hij nooit gelooft dat er iets mis is. Die ouderwetse komische sfeer komt voort uit de opgekropte frustraties van zijn tegenhanger, terwijl deze voormalige man van het laken zijn geld doorbrandt en vrolijk maakt zonder angst voor vergelding.

Combineer dat met de cultuurclash-elementen van Clump, die Mack constant aan het gissen houden, en Peacock zou wel eens op iets speciaals kunnen stuiten. Elke kijklijst in heel Amerika waard, al was het maar om iets echt unieks te ervaren op het gebied van entertainment, Oneerbiedig belooft in pathos veel meer te leveren dan de som der delen. Mochten er nee-zeggers zijn die het er niet mee eens zijn in deze historische tijd van culturele inclusiviteit, kunnen we dan iets voorstellen Oneerbiedig in die krijg je met het programma.

Read original article here

Ontkenning van verantwoordelijkheid! Palaunow is een automatische aggregator rond de wereldwijde media. Alle inhoud is gratis beschikbaar op internet. We hebben het zojuist op één platform ondergebracht, alleen voor educatieve doeleinden. In elke inhoud wordt de hyperlink naar de primaire bron gespecificeerd. Alle handelsmerken behoren toe aan hun rechtmatige eigenaars, al het materiaal aan hun auteurs. Als u de eigenaar van de inhoud bent en niet wilt dat wij uw materiaal op onze website publiceren, neem dan contact met ons op via e-mail – abuse@Palaunow.com. De inhoud wordt binnen 24 uur verwijderd.

Leave A Reply

Your email address will not be published.